ΑΝΘΗ ΜΠΑΡΜΠΑΤΗ

 

Το Λίγο και το Πολύ

Για το δικό σου Λίγο
αρνήθηκα συνειδητά αμετανόητα
αμετάκλητα το Πολύ.

Γιατί κάποιες φορές το Λίγο ..το Αβέβαιο..
το Δίχως Αύριο..αξίζει περισσότερο
από μια ολόκληρη ζωή…

________________________________

Παντού και Πουθενά

Δεν είσαι εδώ
Κι όμως…
Το απαράμιλλο φως των ματιών σου
φωτίζει επίμονα κι αδιάκοπα το βαθύ μου σκοτάδι

Δεν είσαι εδώ
Κι όμως…
Οι ψίθυροι της σιωπής σου ηχούν δυνατά
γύρω μου πλάι μου έως το τέλος της ακοής μου

Δεν είσαι εδώ
Κι όμως…
Ένα νήμα αόρατο συγκρατεί την εκτυφλωτική λάμψη της παρουσίας σου πάνω στο απέραντο κενό μου

Δεν είσαι εδώ
Κι όμως…
Μια δύναμη Θεική αγγίζει απαλά το νεκρό μου σώμα και με χάδια στοργικά της αλλοτινής σου αγάπης το γεμίζει..

Δεν είσαι εδώ
Κι όμως….
Υπάρχεις αγαπημένε…
Είσαι παντού και πουθενά…. 

_________________________________________________

Θάλασσα Μάγισσα

Θάλασσα μάγισσα
αιώνια ερωμένη εσύ..
Πάνω στην άμμο τη ξανθή
κάτω απ’τον ήλιο τον καυτό
του Έρωτά σου τα φιλιά πήραν πνοή
πήρανε γεύση απ’ την αλμύρα σου
δροσιά από τη δροσιά σου
μέθυσαν από τον ήχο των κυμάτων σου
σειρήνες αηδονόλαλες καθώς
σου τραγουδούσαν…..

Θάλασσα μάγισσα
Πόσο σ’αγάπησα….
Και ας ναυάγησα στα αχαρτογράφητα νερά σου
Κι ας κατοικώ από τότε αιώνια στο σκοτεινό
σου το βυθό..
Θάλασσα μάγισσα..
Κράτα με μέσα σου ακόμα πιο σφιχτά
φυλάκισέ με στο άπειρο της αγκαλιάς σου…

___________________________

Ο Γητευτής των κυμάτων

Νιώσε τη θάλασσα..
Είναι η ψυχή μου
Έχει πάντα τρικυμία εκεί..
Κι εσύ νερό καθάριο διάφανο αγνό αληθινό
που χύνεσαι με δύναμη επάνω της σαν
καταρράκτης
και τη πλημμυρίζεις
τη λυτρώνεις
την εξαγνίζεις..

Νιώσε τη θάλασσα..
Είναι η ψυχή μου
Έχει πάντα τρικυμία εκεί..
Κι εσύ Γητευτής των άγριων κυμάτων της
ακόμα και των πιο αδάμαστων..
που με ένα σου βλέμμα
την ημερεύεις
την εξιλεώνεις
τη μαγεύεις…

________________________

Η ΣΤΙΓΜΗ

Κόκκινος ήλιος φλογερός η αγκαλιά σου
Χάδι στη ψυχή λυτρωτικό κάθε σου άγγιγμα
Βροχή αστεριών τα αμέτρητα μικρά φιλιά σου
Η ανάσα σου αγάπης Άρωμα
Ήλιε μου πως ν’αρνηθώ το ζωογόνο Φως σου..
Ουρανέ μου τ’άλικο χρώμα σου στο δειλινό
πως να μην δω..
Στο τεντωμένο σου σχοινί ακροβατώντας
τα χέρια μου απλώνω στο κενό
κι αιώνια τη στιγμή αυτή κρατώ
το χρόνο τον προδότη σταματώντας…

 

__________________

 

ΑΝΕΜΟΣ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ

Ειμαι το κυμα σου εγω
κι εσυ ο Φαρος μου που το φωτιζει..

Μια αγρια θαλασσα ειμαι εγω
κι εσυ ο ανεμος που τη δροσιζει..

Βαρκουλα χαρτινη εγω..
κι εσυ ο ναυτης που μαζι της αρμενιζει..

Θαλασσινο τραγουδι ειμαι εγω
κι ο καθε στιχος του εσυ που το στολιζει..