ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑΝΝΟΥΛΟΥ

 

Είμαι ερωτευμένη και δεν ντρέπομαι να το πω….
Είμαι ερωτευμένη με την άνοιξη που γεννιέται σε λίγο.Είμαι ερωτευμένη με τον καλοκαιρινό ήλιο και το αφράτο χιόνι.
Ειμαι ερωτευμένη με τη θάλασσα που μου μοιάζει.
Είμαι ερωτευμένη με το απέραντο γαλάζιο και τις χρυσές αμμουδιές του νησιού μου.
Είμαι ερωτευμένη με τη σοκολάτα αμυγδάλου και το παγωτό χωνακι.
Είμαι ερωτευμένη με τα ηλιοβασιλέματα του Μυρτου,των Πετανων,της Καστελλας,της Σαντορίνης και της Σερίφου.
Είμαι ερωτευμένη με το άρωμα της γαρδενιας και του γιασεμιού και με το κόκκινο τριαντάφυλλο.
Είμαι ερωτευμένη με τη μουσική και τα τραγούδια που μιλάνε στην ψυχή μου.
Είμαι ερωτευμένη με τους ήρωες των βιβλίων που αγάπησα και των ταινιών που ξεχώρισα.
Είμαι ερωτευμένη με την ποίηση του Λειβαδίτη,του Λουντέμη,της Αλκυονης μου,της Νικουλας μου,της Μάγδας,του Μάκη και της Μαιρουλας.
Είμαι ερωτευμένη με τα πάθη μου,τα λάθη μου,τις αγκαλιές διαρκείας,τους έρωτες που δεν ευδοκιμησαν και με εκείνους που μετουσιωθηκαν σε αγάπη.
Είμαι ερωτευμένη με τα ελεύθερα πνεύματα,τους ονειροπόλους,τους ιδεολόγους,τους ρομαντικούς,τους καλοσυνατους,τους φωτεινούς,τους αγωνιστές,τους ειλικρινείς.
Είμαι ερωτευμένη με τα καθαρά βλέμματα,τα σταράτα λόγια,τα χαμογελαστά πρόσωπα,τους πραγματικούς φίλους,τους ωραίους αληθινούς ανθρώπους.
Είμαι ερωτευμένη με τις όμορφες στιγμές που μοιράζομαι με τους αγαπημένους μου.
Είμαι ερωτευμένη με το λαμπερό χαμόγελο και το καθάριο βλέμμα του παιδιού μου.
Είμαι ερωτευμένη με τη ΖΩΗ και γιορτάζω κάθε μέρα,κάθε στιγμή,κάθε λεπτό …χωρίς να ντρέπομαι να το πω.
Μαζί με τις ευχές μου για όλους τους ερωτευμένους,μια υπενθύμιση…η 15η Φεβρουαρίου ειναι η παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου,ας ενώσουμε τις προσευχές μας για όλα τα αγγελούδια.

____________________________

Χρόνια πολλά !!!
Στη γυναίκα που γιορτάζει 24 ώρες το εικοσιτετράωρο 365 μέρες το χρόνο.
Στη γυναίκα που χαμογελάει,δακρύζει,στηρίζει,επιθυμεί ,
υπομένει,αγαπάει,ονειρεύεται ,παλεύει και πού και πού γκρινιάζει.
Στη γυναίκα που δεν το βάζει ποτέ κατω,αλλά δίνει τις μικρές ή μεγάλες μάχες της με αξιοπρέπεια.
Στη γυναίκα που δε χρειάζεται γόβες για να ψηλώσει,αλλά ξέρει να χρησιμοποιεί το ανάστημά της.
Χρόνια πολλά στη γυναίκα που έχει ένα μόνο ελάττωμα…..Ξεχνάει τι αξίζει

_______________________________

Κάποιοι άνθρωποι έρχονται στη ζωή σου εκεί που δεν το περιμένεις,αθόρυβα κι ανεπιτειδευτα,με μοναδικό προορισμό θαρρείς να ενισχύσουν το φως της ψυχής σου.
Είναι εκείνοι οι πολύτιμοι ξεχωριστοί άνθρωποι που έχουν αμέτρητη αξία,χωρίς να χρειάζεται να πληρώσεις εσύ κανένα αντίτιμο.
Είναι εκείνοι που έχουν την ικανότητα να κερδίζουν την εμπιστοσύνη σου με τις πράξεις τους και που δεν προσποιούνται,ούτε κρύβονται πίσω από ψεύτικα λόγια,μιας και η αλήθεια είναι η μοναδική τους φύση.
Είναι εκείνοι που μπορούν να σε κατανοήσουν,να διαβάσουν το βλέμμα σου,να καταλάβουν τις σιωπές σου,να σε κάνουν να γελάσεις,να σου προσφέρουν το χρόνο τους και το ενδιαφέρον τους,να μοιραστούν μαζί σου όμορφες στιγμές.
Είναι εκείνοι που νοιάζονται για σένα έμπρακτα κι είναι πάντα εκεί,έτοιμοι να χαρούν με τη χαρά σου και να απαλύνουν τον πόνο σου.
Είναι εκείνοι που ξέρουν να αγαπούν χωρίς όρους και όρια.
Είναι εκείνοι οι σπάνιοι,μεταξενιοι,αναντικαταστατοι άνθρωποι,οι πολύτιμοι σαν θησαυρός.

_______________________________

Μια περιπέτεια είναι και θα την ξεπεράσουμε όλοι μαζί.
Αρκεί να διαχειριστούμε με σύνεση και ψυχραιμία τους φόβους μας και τον πανικό που μας πολιορκεί.
Καλό είναι να ακούμε τους ειδικούς επιστήμονες και να τηρούμε τους απλούς κανόνες υγιεινής.
Να αναλάβουμε την προσωπική μας ευθύνη και να δείξουμε συνέπεια σαν άνθρωποι και σαν πολίτες.
Στο μυαλό μας να έχουμε τις ευπαθείς ομάδες των συνανθρώπων μας που κινδυνεύουν πολύ περισσότερο.
Η ζωή είναι εκεί έξω και μας περιμένει όλους να ξαναβολταρουμε και να ξαναπιουμε τις φραπεδαρες μας….Και μας θέλει ΟΛΟΥΣ.
Προσέξτε τον εαυτό σας….
Να είστε όλοι καλά αγαπημένα μου φιλαράκια

__________________________

Ζήσε τη ζωή σου
σαν ένα ατελείωτο ταξίδι.
Χωρίς σταθμούς,
σφραγίδες άφιξης
και αναχώρησης,
χωρίς τελωνεία και σύνορα.
Δες….Μάθε…Παρατήρησε….Θαύμασε…
Και πάνω απ’ όλα …
διάβασε τα όνειρα
στα βλέμματα των ανθρώπων.
Όμορφη και χαρούμενη μέρα

_____________________________________________

Την ώρα που ο ήλιος σκορπιεται
και χαρίζεται στα κύματα,
την ώρα που το σύμπαν χωράει
σ’ένα μικρό ροδι συννεφάκι,
επέλεξε το πιο όμορφο όνειρο
και άφησέ το να σε συντροφεύσει
μέχρι το πρωί.

Εδώ εμείς αγαπάμε για πιο κει δεν ξέρω τι παίζει.
Αγαπάμε το φως,την αλήθεια,την ειλικρίνεια.
Αγαπάμε τη ζωή και τις όμορφες καθημερινές στιγμές.
Αγαπάμε τα μεταξένια άτομα που η ψυχή τους ξέρει να μιλάει στη δική μας.
Αγαπημένα μου φιλαράκια να έχετε ένα υπέροχο τετραήμερο και καλή Σαρακοστή.

______________________________

Κικη Δημουλά

“Χαμένα πάνε εντελώς τα λόγια των δακρύων…Τώρα πρέπει να σταθούμε στο πλευρό του ανωφελου…Ας σταθούμε στο πλευρό ετούτης της μικρής φωτογραφίας που είναι ακομα στον ανθό του μέλλοντός της “.
Έφυγε για τη γειτονιά των αγγέλων η γυναίκα που πάνω της είχε επενδύσει μια ολόκληρη χώρα την προσδοκία και τη λαχτάρα για ένα ακόμη Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Η σημαντικότερη ελληνίδα ποιήτρια της εποχης μας γεννήθηκε στην Αθήνα,στην οδό Πυθίας,στις 6/6/1931.Το πατρικό της όνομα ήταν Βασιλική Ραδου.Στα21 της χρόνια παντρεύτηκε από μεγάλο έρωτα τον μαθηματικό και ποιητή Άθω Δημουλά.Μαζί απέκτησαν δυο παιδιά και τρία εγγόνια.Υπήρξε τραπεζική υπάλληλος.
Η ποίηση της είναι κοφτερή,ευφυής,με απρόβλεπτες στροφές νοήματος.Η μνήμη και η λήθη ήταν ενα δίπολο που την απασχόλησε βασανιστικά στην ποίηση της.Η απώλεια του συζύγου της το 1985 την συνέτριψε και εγκαθιδρυσε στην ποίησή της την ιδέα του θανάτου.Μιλάει για το θάνατο με μεγάλες λέξεις και φράσεις,κρατώντας στο χέρι της ένα τσιγάρο και μοιάζει να τον περιπαιζει.
Έγραψε 17 ποιητικές συλλογές και τιμήθηκε με αναριθμητα βραβεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.Ποιήματα της μεταφραστηκαν στα αγγλικά,γαλλικά,ισπανικά,γερμανικά,σουηδικά κ.α.
Η ίδια μιλώντας για την ποίηση είχε πει :
” …..Η ποίηση βοηθάει όσο το κερί που ανάβουμε μπαίνοντας σε ένα έρημο,καταργημενο ξωκκλησι,με φευγατους όλους τους αγίους Ωφελεί όσους την αγαπούν,επειδή βρίσκουν εντός τους μικρά κομματάκια από σκισμενες φωτογραφίες του ψυχισμού τους.Περισσότερο και πιο σωστά ωφελεί εκείνους που πιστεύουν στη μαγεία της,που δεν θέλουν να θέσουν το δάχτυλο τους επί τον τύπο της κατανόησή της. Ωφελεί τη γλώσσα.Την περισυλλεγει από τους μεγάλους κάδους της βιασύνης και τη μεταγγιζει με σέβας στο τόσο δα μπουκαλάκι του αγιασμού,μια γουλιά,όσο ακριβώς χρειάζεται να πιει η ουσία.Τέλος ωφελεί όσο μια παυσιπονη σταγόνα σε έναν ωκεανό λύπης.Δεν είναι λίγο “.
Δεν είναι λίγες οι παυσιπονες σταγόνες που μας άφησες παρακαταθήκη ….
Σε ευχαριστούμε αγαπημένη….

_________________

Είχε ακούσει πολλά για την αγάπη.Ήξερε καλά να την περιγράφει από τα διαβάσματα.Γνώριζε την εικόνα της,αλλά δεν είχε ιδέα για τη μυρωδιά της.
Έψαχνε πάντα να τη βρει.Αλλά δεν ήξερε πού συχνάζει.Σήκωσε λιθάρια,βούτηξε σε σκατα,κολύμπησε σε κύματα,περπάτησε σε σκοτεινούς δρόμους.
Τη βρήκε μια φορά.Τυχαία.Κοντά σε μια ξεχασμένη βάρκα.Σε μια μικρή παραλία με βότσαλα.
Την έπιασε,την φιλησε,τη μυρισε και προσπάθησε να την κολλησει στην ψυχή του σαν αφίσα.Νομιζε πως έτσι θα την κρατήσει για πάντα.Ακίνητη.Καρφωμένη με πινεζες.Σαν αφίσα!
Δεν ήξερε πως η αγάπη χύνεται στο αίμα από μια τρύπα της ψυχής.
Κι έτσι,μια νύχτα,που αργούσε να τελειώσει,η αφίσα ξεκολλησε.Έπεσε και χάθηκε στο σκοτάδι.
Κρίμα.
Κρίμα που δεν μπόρεσε να καταλάβει πως η αγάπη δε στερεωνεται με πινεζες.
Αλκυόνη Παπαδάκη