Η ΑΡΧΑΙΑ ΚΡΑΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΟΧΥΡΩΜΑΤΙΚΟ ΤΕΙΧΟΣ ΣΤΑ ΡΑΖΑΤΑ

Η αρχαία Κράνη βρίσκεται στη ΝΑ πλευρά του κόλπου του Κουτάβου, σ’ απόσταση 1χλμ. από το Αργοστόλι. Η κατοίκηση της περιοχής μαρτυρείται από τα προϊστορικά χρόνια, σύμφωνα με κεραμική που συγκεντρώθηκε από την ακρόπολη της, ενώ ένας αιγυπτιακός σκαραβαίος, που χρονολογείται στην εποχή του Φαραώ της Αιγύπτου Τούθμωσι του Γ΄ (1504 – 1450 π.Χ.) αποτελεί δείγμα των άμεσων, ή έμμεσων επαφών της με την Αίγυπτο. Στην κλασική και ελληνιστική περίοδο (5ος αι. π.Χ. – αρχές 2ου αι. π.Χ.) αποτελούσε μία από τις τέσσερις πόλεις – κράτη της Κεφαλονιάς και έλεγχε όλο το δυτικό τμήμα του νησιού.

Όπως και οι άλλες πόλεις, κόβει χάλκινα και αργυρά νομίσματα. Στις παραστάσεις τους εμφανίζεται το μονόγραμμα της πόλης και σύμβολα που σχετίζονται με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και τις παραγωγικές δραστηριότητες των κατοίκων της. Η ακρόπολη της Κράνης καταλαμβάνει τις κορυφές των λόφων Πεζούλες και Καστέλλι. Το ΒΑ μέτωπό της ενισχύεται από μεγάλο ορθογώνιο πύργο, ενώ σ’ αυτό ανοίγονται δύο πύλες, από τις οποίες η μία καταργήθηκε και κτίστηκε με τοίχο κατά τη ρωμαϊκή περίοδο. Εκτός του τείχους που περιβάλλει την ακρόπολη, υπάρχουν σκέλη, τα οποία αρχίζουν από τις κορυφές, ακολουθούν τα πρανή των λόφων και καταλήγουν στους πρόποδες, περικλείοντας έτσι μεγάλες εκτάσεις. Τα τείχη είναι κτισμένα κατά το πολυγωνικό και το τραπεζιόσχημο σύστημα δόμησης.

Στο ΝΑ άκρο της ακρόπολης, στις Πεζούλες, σώζονται τα θεμέλια αταύτιστου ναού εν παραστάσι των αρχαϊκών / πρώιμων κλασσικών χρόνων (6ος αι. π.Χ. – 5ος αι. π.Χ.). Στα νότια του ναού σώζονται τα κατάλοιπα ρωμαϊκής στοάς και αναλημματικού τοίχου, που συγκρατεί μια ράμπα. Εκτός των τειχών και στις βόρειες υπώρειες του Καστελλίου, στα ερείπια της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας, υπάρχει εντοιχισμένο αρχαίο οικοδομικό υλικό από κατεστραμμένο ιερό, το οποίο έχει αποδοθεί στη λατρεία της Δήμητρας και της Περσεφόνης. Από το χώρο προήλθε ενεπίγραφο, βαθμιδωτό βάθρο με αφιέρωση στη Δήμητρα και την Κόρη, που σήμερα εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αργοστολίου. Στις νότιες πλαγιές των λόφων Καστέλλι και Πεζούλες, είναι κτισμένη αμφιθεατρικά η αρχαία πόλη της Κράνης. Το τέλος των πόλεων κρατών στο νησί επήλθε το 188 π.Χ.. Η Κράνη παραδίνεται, ύστερα από διαπραγματεύσεις, στους Ρωμαίους και αναγκάζεται να δώσει είκοσι άνδρες ως ομήρους.

Σε όλη τη Μεσόγειο επικρατεί την εποχή αυτή η λεγόμενη PaxRomana και επομένως δεν υφίσταται λόγος πια να χρησιμοποιούνται τα οχυρωματικά τείχη. Η κατοίκηση της πόλης συνεχίστηκε και στα ρωμαϊκά χρόνια. Πρόσφατη ανασκαφική έρευνα, ΝΔ της ακρόπολης, έφερε στο φως δύο συγκροτήματα της ρωμαϊκής περιόδου. Οι σωστικές ανασκαφές (Μελπ. Ανδρεάτου) στην Κράνη έφεραν στο φως κεραμικό κλίβανο αρχαϊκών χρόνων, κτίσματα ρωμαϊκών χρόνων, αρχαίους λιθόστρωτους δρόμους. Όσον αφορά στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, οι πληροφορίες μας για την Κράνη είναι ελάχιστες και προέρχονται από τη γύρω περιοχή. Ενώ, κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους, ο λόφος Καστέλλι χρησιμοποιείται για αμυντικούς λόγους. Επισκευάζεται το αρχαίο τείχος και κατασκευάζεται νέο στη ΝΑ πλευρά του. ΒΔ της ακρόπολης της αρχαίας Κράνης βρίσκεται το οχυρωματικό τείχος στα Ραζάτα, που αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της αρχαίας Κράνης.

Χρονολογείται στους κλασικούς και ελληνιστικούς χρόνους και διατηρείται σε άριστη κατάσταση. Χτίστηκε για να προστατέψει την Κράνη από την αντίπαλη πόλη της Σάμης, καθώς οι τέσσερις Πόλεις – Κράτη της εποχής βρίσκονταν σε συνεχείς αντιδικίες μεταξύ τους. Είναι κτισμένο από ντόπιο ασβεστόλιθο κατά το πολυγωνικό και το τραπεζιόσχημο σύστημα δόμησης και εξωτερικά ενισχύεται με πύργους. Οι τεράστιες διαστάσεις των λιθοπλίνθων του ήταν αρκετές ώστε να καθιερωθεί στη συνείδηση των ντόπιων ως «Κυκλώπειο» τείχος. Ωστόσο, ο όρος αυτός είναι αδόκιμος, καθώς αναφέρεται σε οχυρώσεις της μυκηναϊκής περιόδου (2η χιλιετία π.Χ.), όπως των Μυκηνών και της Τίρυνθας στην Αργολίδα. Η διέλευση εντός του χώρου των τειχών, γίνεται από μία μεγάλη κεντρική πύλη. Βιβλιογραφία: Καββαδίας, Π. 1909, Προϊστορική Αρχαιολογία εν Ελλάδι, Αθήναι. Καλλιγάς, Π. Γ. 1969, ΑΔ 24, Β΄2 Χρονικά. Κυπαρίσσης, Ν 1919, Κεφαλληνιακά, ΑΔ 5, 85. Μαρινάτος, Σπ. 1932, Αι ανασκαφαί Goekoop εν Κεφαλληνία, ΑΕ 1932. Παρτς, Ι. 1892, Κεφαλληνία και Ιθάκη, Γεωγραφική μονογραφία. Randsborg, K. (εκδ.) 2002, Acta Archaeologica 73:1, 2-2002 Acta Archaeologica Supplementa IV: 1, 2. Kephallenia, ArchaeologyandHistory. Σωτηρίου, Α. 2000, Νεότερα στοιχεία της αρχαίας μνημειακής τοπογραφίας της νήσου Κεφαλονιάς, Πρακτικά Στ΄ Διεθνούς Πανιόνιου Συνεδρίου, Α’, Ζάκυνθος, 23-27 Σεπτεμβρίου 1997, Θεσσαλονίκη, 105-123. Σωτηρίου, Α. 2006, Αρχαία μνημειακή τοπογραφία Κεφαλονιάς, Πρακτικά Α’ Αρχαιολογικής Συνόδου Νότιας και Δυτικής Ελλάδος, Πάτρα 9 – 12 Ιουνίου 1996, 657-670.

ΠΗΓΗ : http://www.leepka.gr/arxaiologikoi_kranis.php                http://www.kefalonitikanea.gr/2011/10/4_16.html#ixzz27Vfy9VpA